Arabische AI-receptionisten: wat werkt wel en wat nog niet?

Wat gaat er nog steeds mis?

Drie dingen, die steeds terugkomen. Eigennamen — namen van gebouwen, wijken en personen — zijn de meest voorkomende fout, en daar komen ze dan ook vaak voor tijdens een telefoongesprek over onroerend goed of een kliniek. Het midden in een zin wisselen tussen Arabisch en Engels, iets wat bellers in Dubai constant doen, wordt wel opgevangen, maar niet perfect. En snel uitgesproken nummers in dialect worden vaker verkeerd verstaan dan in het Engels.

Geen van deze situaties is fataal als de agent eerst bevestigt wat hij heeft gehoord voordat hij ernaar handelt, wat een configuratiekeuze is en geen beperking van het model.

Moet het automatisch van taal wisselen?

Ja, en het systeem moet zich aanpassen aan de beller in plaats van voor hem of haar te beslissen. Een medewerker die een nummer uit Dubai aan de lijn heeft, moet het gesprek openen op een manier die voor beide partijen werkt, vervolgens verdergaan in de taal die de beller gebruikt, en weer overschakelen als de beller van taal verandert.

Wat niet werkt, is de beller vragen om een taal uit een menu te kiezen voordat er iets anders gebeurt. Het voegt een extra stap toe aan elk gesprek om een probleem op te lossen dat de medewerker ook kan oplossen door gewoon te luisteren.

Hoe kan ik het testen voordat ik het koop?

Noem het zelf, in het Arabisch, en probeer het te kraken. Noem een gebouwnaam. Geef een begroting in dialect. Onderbreek het midden in een zin. Schakel halverwege over op Engels en weer terug.

Vraag dan om het transcript van dat gesprek en lees wat er volgens de transcriptie is gezegd. Het transcript vertelt je meer dan de audio, omdat het laat zien waar de medewerker vol overtuiging ongelijk had in plaats van hoorbaar in de war te zijn.

Een verkoper die je dit niet laat doen voordat je betaalt, wil je iets vertellen.